BLUES O ROBOTNICZEJ KRWI

 
Płyta: "Burgerbar"

Autor tekstu: Jacek Stęszewski

 
Gdy bladym świtem tramwaj dzwoni

Wstaje zmęczony i myje twarz

Dwie kromki z masłem i kiełbasa,

Aby w fabryce być na czas

Jeszcze go księżyc odprowadza

Nim słońce zdąży się obudzić

Mija znajome mu ulice

Mija pomniki wielkich ludzi

Tak płynie robotnicza krew strumieniem po pospolitej ziemi

I zachrypnięty śpiewa chór

O tym co szablą odbierzemy

Pociąg na dworcu i perony

Fermentacja społecznych klas

Ten pociąg wozi go do pracy

A innych zaś daleko w świat

Lecz nie dla niego wielkie kraje

Sam też najdalej był w Warszawie

Tam gdzie poselskie psy szczekają

A karawana jedzie dalej

W skrzynce niezapłacone listy

Te co przychodzą wciąż od nowa

W kieszeni w kurtce magnetyczna

Karta do pracy zegarowa

Jeszcze go majster gdzieś pogoni

Zazgrzyta pod butami żwir

Pot spłynie po zmęczonej skroni

Nim drugiej zmiany zacznie rytm

Wspomina marsze, wiece, strajki

I triumfy ku ojczyzny chwale

Jak robotników pot i krew

W biało czerwoną wsiąkały flagę

Jedno po latach co zostało

Wszak wspólny cel okryła marność

Na oknie w zawodowych związkach

Starta nalepka solidarność